ජ්යෙෂ්ඨ ගෘහ නිර්මාණ ශිල්පී – රීසා යෙහියා විසිනි
1. යුක්තිය මූලික කරගත් ප්රවේශයේ පදනම
-
මූල හේතු විසඳීම: ජාතික අනාරක්ෂිතභාවය ඇති වන්නේ බාහිර තර්ජනවලට වඩා අභ්යන්තරයේ පවතින අසාධාරණය, දූෂණය සහ නොසලකා හැරීම් නිසාවෙනි.
-
ගැටුම් වැළැක්වීම: පුරවැසියන්ට සාධාරණව සලකන විට, පැමිණිලි විසඳන විට සහ ප්රජාවන් බලගන්වන විට කැරලි කෝලාහල, අන්තවාදය හෝ වෙන්වීම් සඳහා පදනමක් ඉතිරි නොවේ.
2. සම්පූර්ණ මානව සංවර්ධනය (Full Human Development)
ජාතික ආරක්ෂාවේ සැබෑ අඩිතාලම වන්නේ මානව සංවර්ධනයයි. එය පැති කිහිපයක එකතුවකි:
-
භෞතික සංවර්ධනය: නිවාස, සෞඛ්ය, අධ්යාපනය, පිරිසිදු ජලය, බලශක්තිය සහ ප්රවාහන යටිතල පහසුකම්.
-
බුද්ධිමය හා හැඟීම්මය සංවර්ධනය: විවේචනාත්මක චින්තනය, ප්රචාරණවලට නොරැවටීමේ හැකියාව සහ සානුකම්පිත බව.
-
සදාචාරමය හා පුරවැසි සංවර්ධනය: අභ්යන්තරීකෘත වටිනාකම්, අයිතිවාසිකම් මෙන්ම වගකීම් පිළිබඳ අවබෝධය.
3. උපනිවේසික (කොලෝනියල්) උරුමය සහ වර්තමාන අභියෝග
අතීතයේ පැවැති ස්වදේශීය සාමකාමී සහජීවනය සහ යුක්ති පද්ධති බ්රිතාන්ය, ලන්දේසි සහ පෘතුගීසි පාලන සමයන්හිදී බිඳ වැටුණි. එහි ප්රථිඵල ලෙස අදටත් බලපාන අසාධාරණතාවන් නිර්මාණය විය:
-
නීතිමය සහ ඉඩම් අසාධාරණය (උදා: 1840 ජනශූන්ය ඉඩම් ආඥා පනත).
-
අධ්යාපනික, ආගමික සහ ආර්ථික බෙදීම්.
-
සමකාලීන තර්ජන: ජනවාර්ගික ධ්රැවීකරණය, ආගමික අන්තවාදය, පද්ධතිමය දූෂණය සහ භූ-දේශපාලනික අවදානම්.
4. ප්රධාන යෝජනා සහ ක්රියාමාර්ග
5. විවිධත්වයේ සහසංයෝගය (Synergy)
තනි ප්රජාවකට පමණක් පූර්ණ ආරක්ෂාව සපයා ගත නොහැක. ශ්රී ලාංකේය සමාජයේ විවිධ සංස්කෘතීන්හි ඇති විශිෂ්ට දායකත්වයන් එක්තැන් විය යුතුය:
-
බෞද්ධ සම්ප්රදාය: සිහිකල්පනාව සහ මධ්යස්ථභාවය.
-
මුස්ලිම් සම්ප්රදාය: සදාචාරමය මූල්ය සහ වෙළඳ පද්ධති.
-
හින්දු සම්ප්රදාය: ප්රජාමය සහයෝගිතාව සහ පාරම්පරික සබඳතා.
-
ක්රිස්තියානි සම්ප්රදාය: ආයතනික සේවාව සහ සංවිධාන ව්යුහය.
මෙසේ සියලු සංස්කෘතීන් හි ධනාත්මක අංග එකතු වීමෙන් ශක්තිමත්, යුක්තිගරුක සහ සුරක්ෂිත ජාතියක් ගොඩනැගිය හැක.