රාජ්‍ය ආරක්ෂාව සහ ත්‍රස්තවාදයෙන් ආරක්ෂා වීම’ (Protection of the State from Terrorism) නමින් නම් කර ඇති පනත් කෙටුම්පතේ ආණ්ඩුක්‍රම ව්‍යවස්ථාවට අනුකූල වීම අභියෝගයට ලක් කරමින් ඉදිරිපත් කර ඇති විශේෂ නිර්ණායක පෙත්සම් සලකා බැලීමේදී, යෝජිත මෙම නීති මඟින් ජනතාවගේ නිදහස දැඩි ලෙස නිමාවකට ලක් කරනු ඇති බවත්, එය ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනතට (PTA) වඩා ඉතා භයානක එකක් බවත් පෙත්සම්කාර පාර්ශ්වයේ නීතිඥවරු ඊයේ (20) ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණයට දැනුම් දුන්හ.
අගවිනිසුරු ප්‍රීති පද්මන් සූරසේන, විනිසුරු අචල වෙංගප්පුලි සහ සම්පත් අබේකෝන් යන ත්‍රිපුද්ගල ශ්‍රේෂ්ඨාධිකරණ විනිසුරු මඬුල්ල ඉදිරියේ මෙම පෙත්සම් 25 විභාගයට ගත් අවස්ථාවේදී මෙම කරුණු ඉදිරිපත් කරන ලදී.
මාධ්‍යවේදීන් දෙදෙනෙකු සහ ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ රඳවාගෙන සිටි හිටපු රැඳවියන් කිහිප දෙනෙකු ඇතුළු පෙත්සම්කරුවන් කිහිප දෙනෙකු වෙනුවෙන් පෙනී සිටි නීතිඥ හෙජාස් හිස්බුල්ලා මහතා අධිකරණයට කියා සිටියේ, යෝජිත පනත් කෙටුම්පත මඟින් සැකකරුවන් අත්අඩංගුවට ගැනීමට සහ සෝදිසි කිරීමට නීති බලාත්මක කරන නිලධාරීන්ට ඇති බලතල විශාල වශයෙන් පුළුල් කර ඇති අතර, එය ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනතට වඩා බෙහෙවින් භයානක තත්ත්වයක් උද්ගත කර ඇති බවයි.
(නීතිඥ හෙජාස් හිස්බුල්ලා මහතා ද ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ මාස 22 ක කාලයක් සිරගත කර සිටි අයෙකි.)
උපපොලිස් පරීක්ෂකවරයෙකුට වැඩි නිලධාරියෙකුට පමණක් සැකකරුවෙකු අත්අඩංගුවට ගත හැකි වුවද, යෝජිත පනත් කෙටුම්පතේ 19 වැනි වගන්තිය මඟින් ඕනෑම පොලිස් නිලධාරියෙකුට මෙන්ම ත්‍රිවිධ හමුදා සාමාජිකයින්ට සහ වෙරළාරක්ෂක නිලධාරීන්ටද සැකකරුවන් සෝදිසි කිරීමට සහ අත්අඩංගුවට ගැනීමට බලය පවරා ඇති බව හිස්බුල්ලා මහතා අධිකරණයට පෙන්වා දුන්නේය.
ඉදිරි කටයුතු කිරීමට ප්‍රමාණවත් සාක්ෂි නොමැති අවස්ථාවන්හිදී සැකකරුවන් මුදා හැරීමට මහෙස්ත්‍රාත්වරුන්ට ඇති බලය, නීතිපතිවරයාගේ එකඟතාව ලබා ගැනීම අනිවාර්ය කිරීම හරහා මෙම යෝජිත නීතිය මඟින් සීමා කර ඇති බවද ඔහු වැඩිදුරටත් සඳහන් කළේය.
37 වැනි වගන්තිය යටතේ මහෙස්ත්‍රාත්වරයෙකුට සැකකරුවෙකු මුදා හැරීමේ බලය ουරපාලනය කර ඇති අතර, එමඟින් මහෙස්ත්‍රාත්වරයා හුදු “රබර් මුද්‍රාවක්” ලෙස ක්‍රියා කිරීමට සීමා වන බව ඔහු තර්ක කළේය.
පසුගිය කාලය තුළ ත්‍රස්තවාදය වැළැක්වීමේ පනත යටතේ පැවති නඩු වලට යොමු වෙමින්, අන්තර් විශ්වවිද්‍යාල ශිෂ්‍ය බලමණ්ඩලයේ හිටපු කැඳවුම්කරු වසන්ත මුදලිගේ සහ නියෝජ්‍ය පොලිස්පති නාලක සිල්වා යන අය අදාළ පනත යටතේ වැරදි සිදු කර නොමැති බවට තෘප්තිමත් වීමෙන් පසු මහෙස්ත්‍රාත්වරුන් විසින් නිදහස් කරන ලද ආකාරය නීතිඥවරයා උදාහරණ ලෙස දැක්වීය.
යෝජිත නීති මඟින් සිදු කිරීමට නියමිත වරදකට සූදානම් වන බවට වන චෝදනාවක් මත සැකකරුවෙකුට සීමා පැනවීමේ නියෝග නිකුත් කිරීමට මහෙස්ත්‍රාත්වරයෙකුට මෙම පනතේ 60 වැනි වගන්තිය මඟින් බලය පවරා ඇති බවද හිස්බුල්ලා මහතා අධිකරණයේ අවධානයට ලක් කළේය.
තවත් පෙත්සම්කරුවෙකු වෙනුවෙන් පෙනී සිටි ජනාධිපති නීතිඥ අලි සහ්රි මහතා ප්‍රකාශ කළේ, කැනඩාව, නවසීලන්තය සහ ඕස්ට්‍රේලියාව වැනි රටවල නීතිවලින් ලබාගෙන ඇති මෙම යෝජිත ත්‍රස්තවාදී අර්ථ දැක්වීම ශ්‍රී ලංකාවේ වත්මන් තත්ත්වයට කොතරම් දුරට ගැළපේද යන්න ගැටලුසහගත බවයි.
මෙරට පවතින නීති විධිවිධාන අනිසි ලෙස භාවිතා කිරීමේ අතීත ඉතිහාසය සලකා බලන විට, මෙგැනි අර්ථ දැක්වීමක් මෙරටට හඳුන්වා දීම ඉතා භයානක විය හැකි බව ඔහු අනතුරු ඇඟවීය.
“අප සතුව වෙනත් රටවල මෙන් නීති සම්පාදනයෙන් පසු සිදු කරන සමාලෝචන ක්‍රමවේදයක් (post-enactment review) නොමැත. නීති සම්පාදනය කළ පසු ඒවා නීතිය බවට පත් වේ. එබැවින් මෙම විධිවිධාන ඉතා සැලකිල්ලෙන් පරීක්ෂා කර සුදුසු තීරණයක් ගැනීමට ඔබතුමන්ලාගේ අධිකරණයට මේ වන විට ඓතිහාසික අවස්ථාවක් උදා වී තිබේ” යැයි අලි සහ්රි මහතා අධිකරණයට ඉදිරිපත් කළේය.
මෙම පනත් කෙටුම්පතේ ඇතුළත් ත්‍රස්තවාදය පිළිබඳ අර්ථ දැක්වීම අපැහැදිලි වන අතර, සාමාන්‍යයෙන් අපරාධයක් නොවන ක්‍රියා පවා අපරාධ ලෙස හැඳින්වීමට එමඟින් ඉඩ සැලසෙනු ඇති බව ඔහු තර්ක කළේය.
මෙම යෝජිත නීති යටතේ සැකකරුවෙකු වසරක් දක්වා රඳවා තබා ගැනීමටත්, ඉන්පසු තවත් වසරක කාලයක් රක්ෂිත බන්ධනාගාරගත කිරීමටත් හැකි වන බව අලි සහ්රි මහතා සඳහන් කළේය.
“මෙය විරුද්ධ මත මර්දනය කරන සහ අදහස් ප්‍රකාශ කිරීමේ නිදහස යටපත් කරන පනත් කෙටුම්පතකි” යැයි ඔහු වැඩිදුරටත් අධිකරණයට කරුණු දැක්වීය.